Annika is een Afghanenpup die gelogeerd heeft bij Karin, 1 van de dierenartsen van DK Lunetten.
Annika is bij een verzamelaar van dieren (een persoon die niet inziet dat ze ondanks dat ze enorm veel om de dieren heeft, ze niet de juiste zorg krijgen) opehaald door een vereniging, ze hebben 20 windhonden opgehaald, daarbij zaten veel afghanen en ook een aantal pups. Omdat het natuurlijk leuker is voor een pup om op te groeien in huis en er veel honden tegelijk afgestaan waren, leek het mij wel een mooie ervaring om een helpende hand uit te steken en een pupje op te vangen. Dit werd een heel leuk afghanenmeisje genaamd Annie (we hebben Annie omgedoopt tot Annika), eerst zijn onze Duitse Doggen een keer meegeweest op een wandeling om te laten zien dat ze prima met elk formaat hond kunnen opschieten. Annika was wel geteld 2 seconden onder de indruk van het formaat van Djimba en Tenk en toen was dat helemaal over.

 
Annika is een heel slim en gevoelig meisje. Ze wil heel graag dingen doen en leren en zo heeft ze eigenlijk alles zo enorm snel door dat je haast vergeet dat ze pas een kleine 4 maanden oud is. Zo was ze overenthousiast als er eten kwam (dat had ze niet veel gehad op het adres waar ze oorspronkelijk vandaan kwam), maar had heel snel door dat je wel eten krijgt als je netjes gaat zitten en wachten en niet als je 1 meter hoog stuiterd. Ze is ook heel sociaal, alles wat naar haar staart (hond, kat en zelfs zo klein als een rat) gaat ze uit de weg. Ze loopt dan gewoon de andere kant op. Als er wel positief gereageerd wordt wil ze graag lekker spelen met iedereen die ze tegenkomt.

 
Mensen herkend ze ook in no-time. Iedereen die aardig was tegen haar herkende ze meteen en die werden erg enthousiast begroet. Ook aan de riem lopen, alles wat ze van straat oppakt (ze is net zo’n stofzuiger, je weet nooit of er wat eetbaars tussen zit) laat ze netjes los als je dat vraagt. Ook netjes wachten op het kleedje als onze ratten eten kregen (was best lastig natuurlijk, omdat alles wat eetbaar is haar toch aantrekt) had ze binnen een dag helemaal door. Zindelijk was ze ook al bijna direct. Alles wat buiten beweegt is uiteraard enorm leuk om achteraan te jagen, maar als je vraagt of ze ermee ophoudt doet ze dat ook zo. Ze had ook al meteen door dat wandelen aan de halsband betekend dat je netjes mee moet lopen (dus niet rennen en gek doen) en aan het tuigje mocht er wel gek gedaan worden, daar maakt ze dan ook dankbaar gebruik van.

 
Alleen thuis blijven was ook geen enkel probleem, zolang ze ervoor maar lekker gewandeld en gespeeld had. Verder pakt ze iedereen in die ook maar naar haar kijkt met haar mooie ogen en enorm schattige tekening. Als ze weet dat iets niet mag en even wilde kijken of dat nog steeds zo was, of als ze stiekum aandacht wil, gaat ze iets doen waarvan ze weet dat het niet mag en houdt je dan met 1 oog in de gaten of je wel ziet wat ze doet, hihi. Knuffelen doet ze heel erg graag, net als lekker kluiven op een botje. En altijd aandacht voor alles en iedereen of er nog wat te doen is. Op het moment dat je je ietsje minder voelt komt Annika je opvrolijken door gekke dingen uit te halen.
 

Wij en onze doggen vonden het een geweldige ervaring om voor Annika te mogen zorgen en hopelijk bij te dragen aan haar opvoeding.

Opvangnestje

Op 7 april is er in de provincie Noord Brabant een inbeslagname geweest van 5900 knaagdieren. Deze zijn op 1 mei vrijgegeven en van de 1500 overgebleven knagers waren er ongeveer 60 ratten. Helaas waren deze dieren niet gescheiden op geslacht wat dus kans geeft op een behoorlijk aantal nestjes. Sinds 2 mei verblijft er een amerikaans blauw dametje bij Karin, ze heeft een nestje van 5 en daar is nog een pleegzoontje (die een aantal dagen ouder is) bij gekomen. Op deze pagina kun je het wel en wee van dit nestje volgen.
We hopen allemaal dat mams Bluebelle niet weer zwanger is, anders zullen de rittens van dit nestje haar binnenkort al moeten verlaten. Bluebelle heeft 2 dames en 4 heren, ze zijn allemaal effen en 1 dame en 1 heer zijn dumbo, de rest heeft gewone oortjes.

Ze zijn allemaal te reserveren en worden geplaatst onder de voorwaarden van opvang Parzival.
http://www.ratjes.nl/rattenopvangparzival

3 mei:
De eerste foto’s. Mams Bluebelle is heel nieuwsgierig en vind het prima als ik haar kroost even leen om te knuffelen en op de foto te zetten.

Mannen

Vrouwen

4 mei
Er zijn 2 dumbo’s gezien, 1 man en 1 vrouw is dumbo. De rittens lijken allemaal wat te niezen, net als mams, hopelijk trekt dat snel bij.
Dumbo’s

Vrouwen

Mannen

Bluebelle mag uiteraard niet ontbreken.

5 mei

De rittens beginnen al rond te lopen met hun oogjes dicht. Het ventje met de oogjes open komt echt al naar je toe om op je hand te klimmen en bij je te zijn, de rest heeft nog niet zoveel richtinggevoel. De oortjes zijn al wel open (ze worden, kaal, doof en blind geboren, eigenlijk een beetje als een embryo), dus de oogjes zullen binnen een paar dagen ook open gaan. Het niezen is gelukkig al een stuk minder.

Een van de leukste spreekuren is altijd de konijnen entings spreekuur. Het is dan altijd een vrolijke boel met veel konijnen die vaak vergezeld worden door het gehele gezin.

Afgelopen dinsdagavond was zo’n konijnenspreekuur. Konijnen in alle maten, kleuren en karakters. Het enige dat ze gemeen hadden was het vele verharen waardoor ik steeds meer ging niezen.

Voor wie nog niet zijn konijn geënt heeft, neem dan even contact op. Alle konijnen spreekuren waarbij we de konijnen tegen een gereduceerde prijs enten zijn al geweest,maar vaak plakken we er eentje nog achteraan omdat er als nog aanvragen binnen komen. Er wordt geënt tegen de ziektes myxomatose en VHD (viraal haemorragische syndroom) beide dodelijke ziektes bij konijnen. Als u meer informatie wilt lezen over deze ziektes, kijk dan onder het kopje konijn op onze website.

Wat gaat de tijd toch snel. Het lijkt wel gisteren dat ik de deuren van de praktijk opende en de eerste klant binnen liet. Het was een kater die niet goed kon plassen, een potentieel dodelijk probleem als het niet behandeld wordt. Gelukkig liep de kater na een paar dagen weer als vanouds zonder klachten rond.

Na die eerste patiënt volgden ontelbaar  andere patiënten. Een aantal blijven voor altijd bij me. Zo was er een altijd drukke hond die op een middag sloom binnen kwam lopen. Omdat we onze klanten goed kennen, wist ik meteen dat er iets serieus fout zat met deze hond want meestal was hij een spring in het veld. Als snel bleek die een stuk verdraaide darm te hebben wat een operatie vereiste. Snel ingrijpen is dan van belang en gelukkig herstelde ook deze patiënt volledig.

Niet altijd liep het goed af. In een weekend dienst kwam een jonge kater naar binnen die van 3 hoog was gevallen. Zijn verwondingen waren van zo’n aard dat die doorgestuurd moest worden naar een specialist. Jammer genoeg had de eigenaar niet het geld ervoor en moesten we de kat inslapen. Het zijn dit soort gevallen waarom we  eigenaren adviseren een dierenverzekeringen te nemen. Het is vreselijk zo’n lief jong katje in te moeten slapen terwijl die gered had kunnen worden.

Door de jaren heen kwamen de  dieren vaak al op jonge leeftijd in de praktijk en  hebben we hun en hun baasjes  gedurende al die jaren begeleid. Niet alleen de dieren werden ouder de baasjes en wij zelf natuurlijk ook. We zagen de kinderen van gezinnen opgroeien en later zelf ook dieren nemen om dan weer met hun eigen dier ook weer bij ons te komen. Wat doet het ons elke keer weer  goed om  te zien dat de inmiddels volwassen kinderen bij ons komen en hun dier aan ons toevertrouwen.

We willen alle baasjes en hun dieren bedanken voor hun trouwe klandizie. We hopen jullie nog lang te mogen helpen. Voor deze speciale gelegenheid hebben wij voor elke dier die bij ons behandeld wordt, zo lang de voorraad sterkt een cadeautje.

Gaby van den Berg

Gelukkig komen we het niet vaak tegen, want het is een hele vervelende ziekte die katten kunnen krijgen. De katten die de pech hebben om deze ziekte te ontwikkelen zien er helemaal niet ziek uit. Als de baas in de buurt is op het moment dat het gebeurd, horen ze meestal een schreeuw, gevolgd door hijgen/klagelijk miauwen en ineens slepen met het achterlijf. Vaak wat grommen/miauwen bij elke beweging die ze maken. Dit komt omdat dit heel pijnlijk is. Als het baasje niet in de buurt is, vinden ze vaak hun kat op een rare plek (bijvoorbeeld hangend uit de kattenbak) met een achterlijf wat niet meer meewerkt. Vaak voelen de achterpootjes (als je daar aan mag komen, want die doen heel veel pijn) al koud aan.

Hoe ontstaat het?
Als oorzaak van deze ziekte is een (nog niet ontdekt) hartprobleem. Er vormen zich dan stolsels die vast kunnen lopen op verschillende plaatsen, de meest voorkomende plek is aan het einde van de aorta (de hoofdslagader van het lichaam). Op die plek splitst de aorta zich in de slagaders die de achterpoten van bloed voorzien. Op deze plaats blijven stolsels makkelijker zitten. Op het moment dat het stolsel zo groot geworden is dat het de vaten naar de achterpoten afsluit raken ze meteen verlamt. Dit doet heel veel pijn. Het gevoel in het begin zou je kunnen vergelijken met een slapend been/arm. Dat voelt raar, tintelt, prikkelt en doet niet helemaal wat je wil. Echter, bij een slapend been/arm, zodra we die weer gaan bewegen komt er weer bloed en dan lost het probleem zich snel op. Bij een stolsel is dat niet het geval en doet het ook veel meer pijn.
En dan?

Omdat alle cellen in het lichaam bloed nodig hebben om te kunnen overleven, is het zaak zodra dit opvalt meteen een dierenarts te bellen, ook al is dit midden in de nacht. Als de achterpootjes te lang geen bloed krijgen kunnen die niet meer genezen.
Herstel kan optreden, maar is er geheel afhankelijk van of we weer bloedsomloop krijgen in de achterpoten. Een aantal factoren die meespelen zijn: hoe snel is het opgevallen en hoe reageert de patiënt op de medicijnen. Helaas lukt het lang niet altijd om weer bloed in de achterpoten te krijgen. Er moet duidelijk resultaat zijn op de behandeling binnen 48uur. Is er geen herstel, dan is laten inslapen het enige wat we nog kunnen betekenen voor deze patiënten.

Tijdens het laatste na scholingscongres, kwamen nieuwe inzichten naar voren over hoe we het beste katten die lijden aan  chronische (langdurige) astma kunnen behandelen. Dit is een klacht die we regelmatig bij katten zien. Deze katten komen soms zo benauwd naar binnen dat we ze in een zuurstof kooi moeten plaatsen. Elk vorm van stress kan ze dan fataal zijn.

Als we de kat stabiel hebben gekregen, zal de kat  een tijd op speciale medicijnen moeten die de astma onderdrukt. Omdat deze medicijnen ook bijwerkingen hebben is er nu een speciaal kapje ontwikkeld waardoor we de katten nu met een verstuiver kunnen behandelen.  De kat en de eigenaren gaan hier eerst zonder medicatie mee oefenen en als alles goed gaat kunnen we beginnen met het toedienen van de medicijnen via de verstuiver.  80% van de katten wennen hieraan. Het voordeel van deze  methode is dat die veel minder bijwerkingen geeft.
Naast de medicijnen is het ook van belang dat er in de huishouding rekening wordt gehouden met verbeteren van het  milieu. Hiervan is van belang:

-  kattenbak korrels gebruiken die geen stof af geven.
-  Geen parfum gebruiken
-  Geen aerosol gebruiken
-  Niet roken in de ruimte waar de Kat is
-  Stof verminderen
-   Niet in de slaapkamer laten komen in verband met stofmijt

Verder is het advies om de Kat te laten afvallen  indien dit nodig is en geen bètablokkers geven  
    

Soms doen katten toch dingen die je niet verwacht. We werden gebeld dat Tommy een opgerold stuk flessenragger van ongeveer 4cm doorsnede had opgegeten. Katten eten normaalgesproken heel kieskeurig en slikken niet zo snel grote niet eetbare dingen door. Echter, de eigenaar was gelukkig heel oplettend en had Tommy het zien doorslikken. Tommy voelde zich ook vrij snel daarna iets minder lekker en was al snel bij ons op de praktijk. We hebben meteen een röntgenfoto gemaakt om te bevestigen dat hij het toch echt had doorgeslikt (gelukkig zit er in een flessenragger metaal, dus dat zie je goed op een röntgenfoto). Bij algemeen onderzoek viel ook op dat hij nog niet gecastreerd was en dat hij ook een binnenbal had.
En ja, op de foto was te zien dat er stukjes metaal in de maag zaten. Met de eigenaar besproken wat de risico’s waren en meteen besproken om als zijn conditie goed genoeg was, we dan tegelijk ook de binnenbal weg konden halen, zodat hij niet binnenkort weer een grote operatie moest ondergaan. Meteen verteld dat de meeste katten die niet nuchter zijn voor een operatie braken als ze onder narcose gaan. Tommy besloot dat helaas niet te doen dus dat betekende dat hij geopereerd moest worden. Als zo’n stukje vastloopt ergens in het maagdarmkanaal zou Tommy heel ziek geworden zijn en is de kans aanwezig dat het niet goed afloopt.

Het grote geluk voor Tommy was zijn oplettende eigenaar die snel actie ondernam en zo was Tommy voor de operatie nog niet ziek. Bij het openen van de buik zagen de maag en darmen er nog goed uit, wel was meteen te voelen dat er iets hards al vast zat vlak bij de maaguitgang. En dat terwijl hij pas 3,5 uur eerder het dingetje had doorgeslikt. We hebben alle stukjes uit de maag verwijderd zodat ze geen problemen konden opleveren. Gelukkig zat alles ook nog in de maag, dus hoefden we niet ook nog een darm te openen. Omdat de maag nog in goede conditie was, was het ook mogelijk om meteen de binnenbal te verwijderen.

Tommy is een lekkere eigenwijs, dus hebben we afgesproken dat hij in een bench blijft voor zijn herstel zodat hij ook echt kan herstellen. Tommy vond na 1 dag al dat hij helemaal genezen is. Zeer binnenkort mag hij weer van zijn vrijheid genieten en lekker rondspringen. We hebben hem wel verteld dat hij geen gekke dingen meer mag opeten, of hij zich daaraan gaat houden is een groot vraagteken, dus zijn baasjes gaan zorgen dat er geen flessenraggers meer voor handen zijn om op te eten.

Maag bijna dicht!

Inhoud maag.

Tommy weer lekker bij vrouwtje

Vorige week zijn we naar het winter congres een nascholing cursus, voor dierenartsen en paraveterinairen geweest. Hier hebben we veel nieuwe inspiratie en kennis opgedaan. Als praktijk blijven we in beweging en daar hoort ook het bijhouden van alle nieuwe kennis bij. Diergeneeskunde is een vak dat heel snel veranderd. We kunnen tegenwoordig zo veel meer voor onze huisdieren betekenen. Binnenkort zullen we een paar nieuwe stukken op de website zetten dat voor u als diereneigenaren van interesse zal zijn over de door ons opgedane extra kennis.

Inmiddels ben ik al 20 jaar dierenarts en bestaat de praktijk 18 jaar. Dat betekent dat ik al veel dieren gedurende hun hele leven heb mee gemaakt. Kort geleden  moest ik afscheid nemen van Rana, een 17 jaar oude kat. Sinds ze 3 jaar oud was kwam Rana regelmatig bij ons in de praktijk omdat zij een nierprobleem had wat bij haar ras (heilige birmaan) vaker voorkomt. Dat ze 17 jaar oud zou worden hadden we nooit verwacht, maar dankzij de goede zorgen van de eigenaar en de wilskracht van Rana heeft ze met plezier al die jaren geleefd.

Elke keer dat wij als dierenarts een dier laten inslapen leven we mee met de eigenaar. Als je dan ook zo lang een band hebt met de patiënt en de eigenaar laat het afscheid een leegte achter. In het  geval van Rana is de wetenschap dat het niet anders kon, een troost.

Dat ze heerlijk mag spelen in de kattenhemel.

Blog 2

De afgelopen twee weken waren weer bijzonder. Vooral met warm weer maken we veel ernstig zieke dieren mee. Nierpatiënten en hartpatiënten kunnen bijvoorbeeld niet goed tegen de warmte. Omdat mijn collega ziek was moest ik ook haar taken overnemen. Aangezien we weekenddienst hadden van zaterdag ochtend 10 uur tot dinsdag ochtend 10 uur betekende dit dat ik 9 dagen achter elkaar moest werken. Ik heb dus weinig van het thuisfront gezien. Gelukkig is dit een fijn en dankbaar beroep wat de lange uren en korte nachten weer goed maakt.

Vandaag hebben we 11 muizen moeten behandelen tegen luizen. Een van de muizen werd naar de praktijk gebracht en al snel bleek de diagnose gesteld. Onder de microscoop trof ik een levende luis aan. Dit zijn onder de microscoop griezelige dieren om te bekijken, maar in dit geval was ik wel heel erg geboeid. De luis had namelijk een rijke bloedmaaltijd verorberd, en zijn maag en darmen waren duidelijk te zien. Dankzij de rode kleur waren de darmbewegingen goed zichtbaar.

Gisterochtend werd een jonge poes binnen  gebracht. De avond ervoor had ze een jong geworpen maar sindsdien was er niks meer gebeurd. Na het maken van een röntgenfoto bleek dat er 6 kittens nog in de buik zaten. Er zat niks anders op dan dat de kittens middels een keizer snee ter wereld geholpen moesten worden. Het blijft altijd magisch om een geboorte mee te maken en intense voldoening te geven wetende dat dankzij deze ingreep levens gered zijn.

Dat een ongeluk in een klein hoekje zit bleek vandaag. Een jonge kitten had zich in een brokje verslikt en was er slecht aan toe omdat dit de luchtweg blokkeerde. Gelukkig heeft ook deze kitten het gehaald.

Het leven van een dierenarts ( en assistente)  is nooit saai, dat blijkt maar weer!

Gaby van den Berg

Als dierenarts wil je altijd graag dieren beter maken. Dat dit beter maken soms betekent dat je dingen moet weghalen is niet altijd even plezierig. Zo hebben wij de afgelopen maand bij drie verschillende dieren een staart, een oog en een poot moeten amputeren. Pas als er geen andere behandeling mogelijk is, gaan we over tot zo’n behandeling. Des te meer voldoening krijg je als je ziet dat een dier die veel pijn leed nu dankzij zo’n operatie weer een vol leven kan leiden. Soms is iets weghalen, iets terug geven ,namelijk een gezond dier.