Even voorstellen: de tamme rat 
 

De tamme rat is een afstammeling van de bruine rat (Rattus Norvegicus), de grootste in ons land voorkomende wilde rat. Deze ratten zijn gedurende vele generaties veranderd en in tamme leuke huisdieren veranderd. Nu komen er ook steeds meer verschillende kleurslagen. Daarnaast staat de rat nog steeds in een kwaad daglicht omdat hij ziekten zou overbrengen. Dit is echter niet het geval bij onze tamme rat omdat deze normaal niet in aanraking komt met deze ziektes. Verder vinden veel mensen ratten niet leuk omdat ze een lange niet sterk behaarde staart hebben.
De zwarte wilde rat (Rattus Rattus) is een andere rattensoort die in Nederland voorkomt. Deze is echter (nog) niet als huisdier te houden omdat deze niet tam zijn.
De tamme rat is een knaagdier en behoord evenals de muis tot de ondersoort Muridae. Ze hebben net zoals alle knaagdieren in de boven en onderkaak 2 snijtanden die doorgroeien. Om te voorkomen dat deze te lang worden hebben ze knaagmateriaal nodig, daarnaast slijten de tanden ook door te knarsen.
Een volwassen mannelijke rat kan gemakkelijk 500 gram wegen in tegenstelling tot een vrouwtje dat vaak rond de 300 gram weegt. Er zijn echter heel veel verschillen in grootte en dus ook in de gewichten.
 
Sociale dieren
Ratten zijn sociale dieren die in groepen leven. Lichaamscontact is zeer belangrijk voor de rat, zo spelen ze veel met elkaar en verzorgen ze elkaars vacht. Omdat contact met soortgenoten echt heel belangrijk is, is het ten zeerste aan te raden om minstens 2 ratten te houden. Ratten die alleen leven hebben grote kans op gedragsstoornissen en zijn veel minder actief.
Omdat ratten zich razendsnel voortplanten is het verstandig om alleen mannen of alleen vrouwen in een groep te houden. Dit gaat over het algemeen heel goed. Bij grotere groepen kun je een duidelijke rangorde waarnemen.
De tamme rat is een uiterst intelligent dier. Met een beetje geduld en veel snoepjes kun je ze van alles leren. Ook naar zijn naam luisteren is een rat heel gemakkelijk aan te leren.
Ook is een tamme rat een leuk huisdier voor kinderen omdat ze heel makkelijk te hanteren zijn en zelden bijten. Ratten gaan over het algemeen goed samen met andere huisdieren, maar het is niet aan te raden deze zonder toezicht bij de ratten die buiten de kooi zijn te laten.
Ratten worden helaas niet zo oud, vaak houdt het bij 2 tot 3 jaar wel op, soms zelfs al eerder.


Help, mijn ratje heeft een bloedneus of bloed bij de ogen.

Bij tamme ratjes worden net als bij alle levende wezens rode bloedcellen die beschadigd of oud zijn opgeruimd en er worden weer nieuwe rode bloedcellen gemaakt. Bij ratjes wordt er van een onderdeel van de rode bloedcel, namelijk het hemoglobine een kleurstofje gemaakt. Hemoglobine is het stofje wat bij mensen vaak gemeten wordt om te kijken of je bloedarmoede hebt, het zorgt in de rode bloedcel voor het transport van zuurstof, zodat de zuurstof overal in het lichaam komt. Elke levende cel heeft zuurstof nodig om te kunnen overleven. Het hemoglobine wordt afgebroken en dan wordt er een kleurstofje van gemaakt. Dat kleurstofje wordt via een klier onder de ogen, genaamd de harderse klier via het traanvocht uitgescheiden. Dit is te zien door een rode kleur bij de oogjes en het neusje. Als een ratje helemaal gezond is hoeft dit kleurstofje, porfyrine genaamd niet op te vallen. Bij ontstoken oogjes of bijvoorbeeld een verstopte traanbuis is vaak een rode kring rond het oog te zien. Bij stress kunnen ze plots meer vocht uit die klier vrijmaken en dit is dan ineens te zien door rode ogen en een rode druppel aan de neus. Deze druppel is iets helderder van kleur dan echt bloed, dit onderscheid is echter lastig te maken. Echte bloedneuzen komen bij ratten zeer zelden voor. Ook bij een ratje wat zich niet lekker voelt komt wat meer van dat rode vocht via de oogjes en de neus vrij. Vaak is dit zichtbaar als rode verkleurde voorpootjes, vooral aan de binnenzijde.


Bij gezonde ratjes met een lichtgekleurde vacht kun je aan de uiteinden van de haren wat rode verkleuring zien. Dit komt omdat die kleurstof tijdens het wassen over het lichaam verspreid wordt. Het beste is dat te zien rondom de schouders.

 

Mijn ratje loopt scheef.


Zomaar uit het niks loopt een ratje ineens met een scheve kop. Ook lopen ze dan vaak wat onzeker. Dit komt over het algemeen door een ontsteking in het middenoor van je ratje. Die ontsteking kan onder andere door bacteriën, virussen of poliepen ontstaan. Een poliep is een langwerpig meestal goedaardig gezwelletje. Door die ontsteking in die kleine ruimte neemt de druk toe. Dit geeft veel pijn. Daarnaast ligt het evenwichtsorgaan van de rat. Het evenwichtsorgaan bestaat uit 3 halve cirkels met daarin vloeistof. Als je beweegt zorgt beweging in die cirkels ervoor dat je weet wat onder en boven is en wat links en rechts is. De reden dat je duizelig wordt als je snel wonddraait is omdat die vloeistof nog beweegt als je al gestopt bent met draaien. Zodra er druk op die cirkels komt gaat de vloeistof bewegen en lijkt het alsof je in een draaimolen zit, dit gebeurd dus zodra er ontsteking plaatsvindt in het gebied rondom het evenwichtsorgaan, zoals het middenoor. Hoe meer druk, hoe harder de vloeistof beweegt, hoe erger de draaimolen.


Hoe langer gewacht wordt met behandeling, hoe meer schade er kan optreden en hoe lastiger het wordt om de patiënt te genezen. Als men er tijdig bij is, is de kans op genezing groot, soms blijft alleen het hoofd iets scheef staan omdat het evenwichtsorgaan beschadigd is. Voor de behadeling gestart wordt moet goed in het oor gekeken worden om te kijken of er geen poliepen aanwezig zijn. Als die er zijn moeten deze verwijderd worden en daarnaast bestaat de behandeling uit antibiotica en pijnstilling.

 

Sterilisatie rat


Bij ratten komen problemen aan de melkklieren helaas veelvuldig voor. Bij de vrouwtjes ontstaan vaak tumoren, 90% hiervan is goedaardig, dat wil zeggen dat ze niet uitzaaien. Toch kunnen deze goedaardige tumoren heel hard groeien waardoor ze toch snel het leven van een rattendame in gevaar kunnen brengen indien er niet operatief wordt ingegrepen. Over het algemeen kunnen deze tumoren zonder al te veel problemen verwijderd worden, maar ontstaan er op een andere plek in de melkklieren snel weer nieuwe bulten als er verder niks gedaan wordt. Melkklierweefsel is bij ratjes heel uitgebreid aangelegd, dit heeft met hun snelle voortplanting te maken. Een rattendame heeft een gemiddelde cyclus van 4 a 5 dagen. Dat wil zeggen dat ze elke 4 a 5 dagen gedekt kan worden en zwanger kan raken. Elke keer dat er zo’n cyclus plaatsvindt, word het melkklierweefsel geprikkeld en wordt de kans op tumoren groter.


Hoe maak je de kans op het steeds weer terugkomen van die vervelende bulten zo klein mogelijk? Door de oorzaak weg te nemen en dat kan door sterilisatie. Af en toe is er een ratje bij die toch gewoon nog melkkliertumoren ontwikkeld en dan is er zeer waarschijnlijk een andere oorzaak. Naar deze andere oorzaak wordt momenteel onderzoek gedaan en we hopen daar snel meer duidelijkheid over te hebben. Uiteraard zullen we dat dan ook op de site bekendmaken.


Soms zijn er andere redenen om een ratje te steriliseren, bijvoorbeeld een baarmoederontsteking of een prolaps van de baarmoeder.


Hieronder een aantal foto’s genomen tijdens de sterilisatie en een bultje verwijderen van een ratje.

 

1. Het openen van de buik

  

 

2. De eierstokjes

 

3. Eierstokjes en baarmoeder

 

4. De eerste hechting

 

5. Gelijk even een bulte verwijderen.

 

6. Zo alweer klaar.

 

7. Nu alweer trek in wat lekkers en klaar om naar huis te gaan!